Instagram

Foto's.

Ik hou ervan. 

Ze hoeven niet perfect te zijn.

Liefste helemaal niet.

Foto's van hele normale dingen, die door die foto ineens helemaal uitvergroot worden.

Waardoor je stil staat bij dat moment, het in je opneemt en even van geniet.

Ik hou daarom ook enorm van Instagram. 

De ene dag maak ik geen enkele foto, de andere dag een stuk of 6. 

Foto's kijken van anderen op Instagram doe ik dagelijks. 

Een klein kijkje in het leven van iemand anders. 

Hier een klein kijkje in mijn leven voor de mensen die mij niet volgen op Instagram.

P.s. Ok, ik kon niet kiezen. :)

Klein grut groeit deel 15

5 juli werd Fender alweer 2 jaar en daar hoort natuurlijk weer een stapelfoto bij.

Noem het woord stapelfoto hier in huis en de oudste begint al te pruttelen. Gelukkig voor hem hoeven er nu geen 2 stuks grut meer bovenop hem te liggen. 

Hij haalde ook opgelucht adem toen ik hem dat vertelde.

Hier dan eindelijk weer een foto. Waarbij oudste zoon stiekem op zijn tenen ging staan en dochterlief 1 broekspijp nog omhoog had. Maar ach, zo zijn ze. 

Het geboefte.

Nachtelijke inspiratie

Inspiratie om weer aan de freubel te gaan. Het was echt even weg bij me.

Totdat ik laatst weer 's avonds een kop koffie dronk. Gevolg: niet in slaap kunnen komen.

De tijd tikte voorbij, maar ik bleef maar wakker. 

Ondertussen flink aan het vervelen. 

Ach, marktplaats dan maar eens. 

Ik zocht op kleding, schoenen, accessoires voor mij en in huis, speelgoed etc. En uiteindelijk op meubels.

Ik klikte op eetkamerstoelen en na een aantal pagina's stonden daar prachtige stoelen. €5,- per stuk of €12,50 voor alledrie.

Ik zag ze hier al meteen geverfd in huis staan. Ze zouden prachtig staan! 

Gevolg: nu kwam ik al helemaal niet meer in slaap van enthousiasme.

Dan laat je ze de dag erna aan de man zien en die denkt er het zijne van en snapt mijn enthousiasme totaal niet. Maar hij haalt ze met liefde op in Eindhoven. 

Ik zocht de kleuren uit, haalde verf en begon met mijn projectje.

Maar dan krijgt de man de smaak te pakken. 

Hij speurde Marktplaats af en vond een bankje, die nog een ander kleurtje moet gaan krijgen, en een mooie witte tafel.

Onze hele keuken ziet er als nieuw uit en eindelijk heb ik gekleurde eetkamerstoelen!

Dat was iets wat nog altijd heel hoog op mijn lijstje stond als ik mijn interieur mocht veranderen.

En zie hier het resultaat!

Vensterbankdilemma's

Een groot raam en een vensterbank. Toen we hier kwamen wonen vond ik het een ramp.

We plakten er van dat folie voor en zetten er grote kandelaren neer, zodat de grootte  van het raam een beetje gebroken werd. Maar het was gewoon niet helemaal mijn ding.

Totdat ik het idee van een tak in mijn hoofd had.

Jarenlang hing er een tak voor het raam die dienst deed als een soort seizoenstafel.

Sinterklaas, Lente, Herfst, Koninginnendag etc alles hing er wel een (paar) keer in.

Maar toen was ik de tak beu.

De tak eruit en Honeycombs erin. Weer dat net niet gevoel.

En ineens wist ik het!

Er lagen nog theekopjes en lampionnetjes in de kast. Uit de taktijd, ja ja.

En ineens bedachtik me dat ik mijn raam met de Masking Tape ging beplakken. Huisjes wilde ik.

Lang leve Pinterest!

Ik had maanden geleden huisjes van Masking Tape gepind. Helemaal vergeten.

Ik ging aan de slag en ben heel blij met het eindresultaat.

Alleen die theekopjes. Het werd een hele kermis zo.

Ik surfde naar www.buitendelijntjes.com en zag de PomPoms. Dat was het, die moeten opgehangen worden. Dus dat deed ik!

Home sweet home

Thuis.

Zo voelt het. 

Dit keer 6 uur in de auto, uitstappen en je thuisvoelen. Zen worden, alle spanningen in je lijf verdwijnen. Rusten en ruimte. 

Dat is wat Denemarken met me doet.

Grote dank aan Daan ( https://daanstardust.wordpress.com/ ) die bovenstaande foto's maakte!

London baby!

Daar gingen we. De man en ik zonder het grut.
5 dagen Londen.
Een stad die we allebei nog niet gezien hadden, maar wel hoog op ons lijstje in de categorie ' je moet er geweest zijn' stond.
We genoten van alles. De rust, de drukte, de stad, het eten, even net onderbroken worden door kleine of grote grutjes.
En nu? Nu missen we Londen.
Ik vond de vonk van de grote stad terug. Ik weet weer waarom ik back in the days zo graag naar Amsterdam wilde.
Wanneer gaan we weer?

Win-win-win-win-win

Mijn mailbox stroomt weer vol. Vol met mailtjes van al die webshops die ik afgelopen jaren bezocht en me aanmeldde voor de nieuwsbrief, want stel je voor ik zou en koopje missen.
In 2012 begon ik al met bewust kopen. Alleen kopen wat mijn gezin of ik nodig heeft. Niet meer kopen, omdat het zo goedkoop was of kopen omdat iets leuk is en je er niet eens een bestemming voor hebt.
En dat deed ik veel. Juist. Dat deed ik.

Afgelopen november/december moesten er inkopen gedaan worden voor Sinterklaas. Tegelijkertijd stroomden de mailtjes van webshops over sale en outlet weer binnen.
Bijna iedere mail klikte ik aan en zat ik weer rond te kijken. Ik gooide mijn mandjes vol, totdat ik bedacht dat we het helemaal niet nodig hadden. Ik voelde ook meteen een onrust over me heen, want ik moest dat koopje hebben. Die trui voor peuter was nu flink afgeprijsd, maar ze had hem gewoon niet nodig.
En zo kieperde ik ieder mandje weer leeg en langzaam verdween dat onrustige gevoel weer.
Ieder mailtje dat daarna binnenkwam opende ik weer. Niet om te shoppen, maar om me af te melden.
En het werkt weer. De drang om te kopen is weg, mijn huis raakt steeds leger, anderen worden weer blij van alles dat hier weggaat en ik voel me weer zen.
Een win-win-win-win-win situatie dus.