The NeverEnding blanket

Een tas vol haakgaren krijgen voor je verjaardag is natuurlijk een fantastisch cadeau!
Dus blij als een kind in een snoepwinkel kon ik ook echt niet kiezen wat ik zou gaan maken. Ja, een deken. Dat had ik inmiddels wel al bedacht.
Maar mijn hemel, Pinterest is op zo'n moment echt niet goed voor een mens.

Op een helder moment liet ik Pinterest links liggen en keek op het blog van Yvestown.
Ik houd van haar stijl en zij houdt van haken.
Het plan was: een deken haken die én mooi is én lekker warm is én hij moet ook nog eens af zijn voordat het koud zou worden.
Heel wat eisen in een dekentje dus.
Na een proeflapje van haar African Flower en Starburst Granny besloot ik voor de laatste te gaan.
Wit als basis en daarin de kleuren uit mijn gekregen garen.

Als ik een deken haak dan heb ik geen precieze maat in gedachten. Bij deze deken had ik bedacht, ik haak  door totdat het garen op is. Maar man o man, het witte garen gaat er als een tierelier doorheen (ik kocht zelf ook al 10 bolletjes bij) en het gekleurde garen raakt maar niet op.
En zoals het gaat met dekens haken. In het begin zie je je deken groeien, maar hoe groter hij wordt hoe slechter je ziet dat hij groeit.

Ik haakte daardoor ook even niet, maar gut, wat ligt hij daar mooi te zijn in zijn mandje.
Wat vind ik hem zelf mooi en wat ben ik er trots op.
In mijn hoofd is het dus ook echt The NeverEnding Blanket. (ja, in mijn hoofd. Beetje gek om aan iemand te vertellen dat je een naam/titel hebt voor je deken)
Hij is op dit moment groot genoeg om lekker over je benen te leggen als je film kijkt, maar nog te klein om op een eenpersoonsbed te leggen.

Wie weet wordt het wel een een familiedekentje.
"Weet je nog dat oma het The NeverEnding Blanket noemde? Ze heeft er toen zo lang aan gewerkt, weet je nog?"
"Ja, dat weet ik nog. Series kijken en ondertussen haken, daar was oma goed in."

Ach ja, laat ik eerst maar weer eens een serie aanzetten en verder werken aan mijn dekentje.

groetjes
Joyce

Herfst, herfst, wat heb je te koop?

Het kinderliedje wat mijn oma zong vanaf dat het eerste blaadje van de bomen naar beneden dwarrelde tot het eerste sneeuwvlokje was "herfst, herfst, wat heb je te koop?".

Dus het is ook helemaal niet vreemd dat ik hetzelfde doe. Zodra iemand "herfst" zegt, zing ik in mijn hoofd (of samen met kleuter hardop) het liedje.

Maar goed, de reden van mijn blogje is natuurlijk niet 300 woorden zemelen over een liedje en vroegah.

Nee, dit blog gaat over mijn raam. Ja, mijn raam.

De korte uitleg: we hebben een groot raam , jaren geleden hing ik er een tak op en ik maakte er een seizoenstak van die steeds wisselde van accessoires. De tak is er inmiddels af, maar de vensterbank is nog steeds mijn seizoenstafel. 

Inspiratie kreeg ik mede door Pinterest, maar nog veel meer door winkels die hun raam versierden met een mooie tekst of tekening met een raamstift. 

Ik kocht raamstiften bij de Hema, maar die bleven liggen. Ik wist gewoon niet wat ik erop moest schrijven/ tekenen. 

Ik wilde iets herfstigs. 

En hé, daar was dat liedje!

Na nog een rondje Pinterest voor de uitwerking, ben ik vandaag aan de gang gegaan.

Uiteraard moest ik in spiegelbeeld gaan schrijven en het begin ging dus ook even lastig, maar toen ik eenmaal bezig was ging het bijna vanzelf.

Vallende blaadjes en regen maakten het af!

(Het was heel lastig om het goed op de foto te krijgen. In het echt is de witte raamstift ook écht wit.)

Hebben jullie ook zo'n kinderliedje dat je moeder/vader/opa/oma/oom/tante/buurvrouw/slager etc altijd zong en jij nu nog steeds?

Groetjes,

Joyce

Kreactief met kurk. Oh nee, kruk!

Een weekend weg met vriendinnen, ik kan het iedereen aanraden.
Ik ging samen met mijn vriendinnen nu voor de derde keer en dit keer streken we neer in Voorthuizen. Uit voorzorg boekten een huisje tussen de weilanden, want 8 dames kunnen best wat lawaai veroorzaken.

Aangezien we op vrijdag al lekker gingen, wilden we op zaterdag iets anders gaan doen.
Nadat we vorig jaar onze eigen freubelspullen en naaimachines meenamen, besloten we om dat dit jaar buiten de deur te doen.
En zo gingen we zaterdagmiddag op weg naar Harderwijk. Naar de dames van Kreactief.

In een oude gewelvenkelder is het atelier. We keken onze ogen uit. Wat een kleuren, wat een materialen en wat een mooie dingen zijn er al gemaakt!
Wij mochten gaan mozaïeken of aan de gang met woonkunsten. Een deel van onze groep koos voor het mozaiken en de rest, waaronder ik, voor de woonkunsten.
Er werd ons voorgedaan hoe het allemaal werkte en toen mochten we zelf aan de gang.
Onder het genot van een kopje koffie of thee en in de andere hand een chocolaatje moesten we keuzes gaan maken. Ik ging sowieso een krukje maken, nou ja bekleden en versieren.

Welke servetje gaan we gebruiken? Of pakken we toch een stofje? En als we de basis erop hebben zitten, gaan we dan voor lintjes? glitters? kant? etc etc.
We mochten alles gebruiken wat er lag en wat lag er veel materiaal.
We dronken nog wat thee, freubelden, kletsten, freubelden en aten nog een chocolaatje (en een engels dropje) en ineens waren we alweer bijna klaar.
Mijn krukje was ineens af en wat ben ik er blij mee! (het ronde krukje is van mij :))

We hebben een geweldige middag gehad!
Heerlijk een middag zitten knutselen en we hebben allemaal een prachtig kunstwerk mee naar huis mogen nemen.
Heel handig is het overigens dat het atelier zo ongeveer naast het Dolfinarium ligt. Dus ga met een vriendin of een aantal vriendinnen, stuur de mannen en kinderen naar het Dolfinarium en ga zelf lekker aan de gang bij Kreactief!
Buiten het mozaïken en woonkunsten bieden ze nog veel meer workshops aan.
Het is echt een absolute aanrader als je een leuk plek zoek om een workshop te volgen.
Nogmaals bedankt dames van Kreactief!

Vensterbankdilemma's

Een groot raam en een vensterbank. Toen we hier kwamen wonen vond ik het een ramp.

We plakten er van dat folie voor en zetten er grote kandelaren neer, zodat de grootte  van het raam een beetje gebroken werd. Maar het was gewoon niet helemaal mijn ding.

Totdat ik het idee van een tak in mijn hoofd had.

Jarenlang hing er een tak voor het raam die dienst deed als een soort seizoenstafel.

Sinterklaas, Lente, Herfst, Koninginnendag etc alles hing er wel een (paar) keer in.

Maar toen was ik de tak beu.

De tak eruit en Honeycombs erin. Weer dat net niet gevoel.

En ineens wist ik het!

Er lagen nog theekopjes en lampionnetjes in de kast. Uit de taktijd, ja ja.

En ineens bedachtik me dat ik mijn raam met de Masking Tape ging beplakken. Huisjes wilde ik.

Lang leve Pinterest!

Ik had maanden geleden huisjes van Masking Tape gepind. Helemaal vergeten.

Ik ging aan de slag en ben heel blij met het eindresultaat.

Alleen die theekopjes. Het werd een hele kermis zo.

Ik surfde naar www.buitendelijntjes.com en zag de PomPoms. Dat was het, die moeten opgehangen worden. Dus dat deed ik!